Menu Gedichten CategorieŽn

Tranen

In het donker van de nacht, huil ik om jou.
zo dicht ben jij dan bij mij.
dan voel ik hoe zielsveel ik nog van je hou
ik voel je aanwezigheid zo dichtbij.

Onze blikken in elkaar verzonken.
twee handen omstrengelen elkaar.
harten die ontstuimig bonken.
hartstochtelijk verlangen naar elkaar.

Je lijf zo warm, zo zoet.
tranen rollen over je wangen.
ik vraag waarom je nu huilen moet?
zacht zeg je, ik mag toch niet naar jou verlangen.

Teder fluister je, ik ben zo blij met jou.
het lot heeft het zo gewild.
dat ik zo ontzettend veel van jou hou.
niemand krijgt dit gevoel gestild.

Maar opeens werd je koud en kil.
je wou niet langer bij mij zijn.
je was zo afwezig en zo stil.
en deed mij onbeschrijfelijk veel pijn.

Je afstand was niet te verdragen.
je ogen waren kil en koud.
en liet mij achter met zoveel vragen.
die mij kwellen al zoveel nachten en eindeloos veel dagen.

Maar als ik mijn ogen sluit.
voel ik je warmte dicht bij mij.
waarom gaan die gevoelens van verlangen er niet uit ?
jij hield toch niet langer meer van mij..



Ingezonden door: ria - Datum: 07-07-2007 om 08:57:15

Stemmen

Gemmideld cijfer: 10.0 Aantal stemmen: 1
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)