Menu Gedichten CategorieŽn

Liefdespijn

De weg helemaal kwijt geraakt.
Mijn maag wil niet eten en staakt.
Het is mijn geweten dat knaagt.
Gestaag
maar traag
vervaagt de dag des onheils voor mij.
Zweet in mijn handen,
haar op mijn tanden...

Moet je vertellen dat het over is.
Je bent voor mij geen gemis,
eerder een ergernis
Het wordt tijd dat je uit
mijn leven gaat verdwijnen.
Eigen weg, jij de jouwe, ik de mijne
De zon zal dan weer gaan schijnen.

Het licht werpt zich op m'n leven.
Veel verdriet is me door jou gegeven.
Liefdespijn,
het moet er altijd weer zijn.

Geestelijk vertrouw ik niemand meer.
Ik blijf een ''normen en waarden''-heer.

Ontaarden zal het uit hoffelijkheid
met in mijn leven een nieuwe lieve meid.
Geven moet ik opnieuw mijn hart
zonder herinneringen aan jou met smart

Nu nog zoveel pijn,
toch is er een ander in mijn leven voor wie ik er wil zijn.



Ingezonden door: Remco - Datum: 28-05-2006 om 13:01:55

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)