Menu Gedichten CategorieŽn

Leegte in het leven

Leegte verscheen toen de blik in je ogen verdween.
Voel me alleen en achter gelaten, je moet me wel haten.
Schittering in je ogen is weg de dag dat je me hebt verlaten.
Wat heb ik verkeerd gedaan, wat is er fout gegaan.

Lege holle blik in je ogen omdat je me hebt voorgelogen.
Je ging vreemd dat heeft mij bedwelmt, wilde het niet zien.
Dacht misschien, ligt de fout bij mij. Voel me verre van
vrij in het leven. Heb je zoveel liefde gegeven, dat is nu
verdwenen als zwart in de nacht.

Een groot gat is ontstaan, moet weer met mijn leven verder
gaan. Het is moeilijk en hard, de gedachte die me tart, dat
je me verlaten hebt. Liefde is het die langzaam uit mijn hart
weg ebt. Mijn hart was vervuld door vreugde en liefde.

Nu is mijn hart verscheurd, door wat is gebeurd.
Moet opnieuw beginnen zonder jou waarvan ik hou.
Les van het leven is me gegeven, maar liefde maakt blind,
doet je functioneren als een kind.

Waar moet ik heen toen je uit mijn leven verdween, wist
ik het echt niet meer. Kom er sterk uit dat is vanaf nu
bekend. Raak er wel aangewend te leven zonder jou.
Zal je nooit haten, mag mij alleen niet baten of jij
gelukkig verder leeft.



Ingezonden door: Remco - Datum: 28-06-2007 om 15:15:05

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)