Menu Gedichten CategorieŽn

Lentesneeuw

Koning winter liep op zijn laatste benen,
Verdwaalde sneeuwvlokjes dansten vrolijk in het rond,
Toen je prettige ogen eerst voor me verschenen,
Als dwaallichtjes in een mistige ochtendstond.

Het staat vast ergens in de sterren geschreven,
Verdwaald in een melkweg van fictie en realiteit,
Dit verhaal dat je me ongemerkt kado hebt gegeven,
Voor een dankjewel was toen geen tijd.

Ondertussen enkele weken vooruit,
Terwijl de meesjes vlijtig nestjes bouwen voor een nieuw begin,
Sneeuwt het zachtjes witte lentebloesems op mijn huid,
Maar ben ik nog steeds niet verder geraakt dan deze allereerste zin.

Hendrik


Ingezonden door: Anoniem - Datum: 05-05-2008 om 09:21:57

Stemmen

Gemmideld cijfer: 5.5 Aantal stemmen: 2
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)