Menu Gedichten CategorieŽn

Leegte om me heen

Er is leegte om me heen sinds jij verdween.
Een groot duister gat is wat intrad.
Sporen van verdriet raken mijn ziel.
Nu besef ik pas wat me overviel.
Geen waardig afscheid kunnen nemen.
Weggerukt uit ons beider leven.
Je hebt me maar kort liefde gegeven.

Jouw tere huid, voelde mij aan zo zacht.
Je inleven te helpen dat heb ik getracht.
Het mocht helaas niet langer baten.
In jouw ziel ontstonden te veel gaten.
Je dacht dat we je vergaten.
Nooit in mijn hart of ziel vergeet ik ooit.
Die mooie schoonheid lief en ontplooid.

Moet alles nu doen op eigen kracht.
Maar in mijn hart ben jij nog altijd daar.
Al loert er gevaar, jij brengt me tot kalmte.
Een strohalm waar ik me aan vast blijf houden.
Het is niet hoe we het zouden doen.
Leven van mij is niet meer zoals toen.

In mijn hart en ziel blijf je altijd bij mij.
Dit gevoel maakt me zelfs in dromen vrij.
In mijn dromen kan ik nogmaals bij je komen.
Je te beloven mijn leven te lijden zoals het moet.
Komt allemaal wel weer goed.

Geleden leed maakt het leven compleet.
Het is een les om te leren, leven te waarderen.
Combineren verder te leven, want ook nu valt
er anderen nog veel liefde te geven.



Ingezonden door: Remco - Datum: 22-07-2005 om 04:03:30

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)