Menu Gedichten CategorieŽn

Ziek Kind

Zonnestralen schijnen door het venster op een ziek gezicht.
Die warme stralen door het raam is wat hem even verlicht.
Ziekte verzwakt hem dagelijks door naar buiten te gaan.
Ernstig ziek zijn is voor kind en ouders bergafwaarts gaan.
Vriendjes waar hij mee speelde vinden hem eng.
Ze zijn voor hem bang, het liefst plakt hij zich achter het behang.

Lopen gaat steeds minder met hem.
Ook zijn keel is op gezet, af toe valt weg zijn stem.
Zijn moeder houdt veel van hem maar roept hem soms tot een halt.
Hij staat namelijk wankel op zijn benen, ze is bang dat hij valt.
Kereltje is vier jaar oud, draagt een ziekte met zich mee.
Hij is zo mager geworden als brandhout, altijd lief, nooit stout.

Hij kan niet begrijpen dat hij niet meer zo naar buiten kan.
Zijn ouders denken wat is dit voor leven voor een kind dan!!
Het verliezen van een kind aan ziekte is zwaar.

Nu is er verdriet want verder leven kan hij niet.
Het einde is nabij, verlost van zijn ziekte het is voorbij.
Ouders kennen veel verdriet, maar verder leven kon niet.
Zo dun en broos, voor de maatschappij een leven kansloos.


Ingezonden door: Remco - Datum: 07-11-2007 om 21:04:25

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)