Menu Gedichten CategorieŽn

Ellendig Leven

Gebroken is mijn hart.
Op oceanen van geluk geen vat.
Val in een heel diep gat.
Het was of ik mezelf opvrat.
Mijn ziel tot in diepst gekwetst.

Geraakt door de harde woorden.
Ze verscheuren
me in alle kleuren.
De flarden van geluk die over zijn.
De rest doet enorm veel pijn.
Ver weg is voor mij die zonneschijn.

Mijn gevoel bestaat als kalk uit water.
Een overgebleven rest deel.
Ben een beschadigd boek.
Een bladzijde die zal blijven ontbreken.
Ik raak in verval, kom in gebreken.

Het is gebleken dat mijn ziel diep is geraakt.
Geen eten meer wat smaakt
door verdriet.
Algemeen beeld, wie kent het niet.
Een gevoel van dode afgebroken takken.
Vrouwen zetten je hakken...

Pijn ongekend onfijn.
Zo zal het met het vertrouwen ook zijn.
Ben heel teer, want het doet me zo zeer.
Alleen verder daar komt het op neer.



Ingezonden door: Remco - Datum: 26-02-2007 om 13:40:06

Stemmen

Gemmideld cijfer: 7.0 Aantal stemmen: 3
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)