Menu Gedichten CategorieŽn

Verborgen Pijn

Verborgen verdriet.
Verdwenen in het niet.
Verstopt achter gesloten muur.
Denk eraan ieder uur.
Al die pijn het moet er zijn.
Moet het uiten om het boek te sluiten.

Waarheen vliegt de tijd.
Verwerken van de pijn.
Laat de tranen maar stromen.
Eens moet het verdriet komen.
Het duurt nu al een jaar.
Op den duur raak je gaar.

Houd het niet meer vol.
Het wordt me allemaal te dol.
Mijn schouders kunnen niet dragen.
Maar wil niemand om hulp vragen.
Zou aandacht zijn.
Dan komt vanzelf weer die pijn.

Ben vrolijk zonder eraan te denken.
Het is moeilijk maar het moet eruit.
Problemen is waar ik dan op stuit.
Heb pijn geleden dit wil ik niet meer.
Het komt toch telkens weer.

Door te praten ebt het weg.
Dat is wat ik zelf ook zeg.
Maar pijn om een dierbare.
Dit is niet te evenaren.

Gevaar van geestelijke instorting.
Labiel worden is het gevolg.
Maar de pijn die blijft altijd in 't hart.
Al dat verdriet en smart.

Het verscheurt mijn hart.
Blijf de verhalen herhalen.
Open en breed klinkt wreed.
Het breekt mijn verdriet.



Ingezonden door: Remco - Datum: 18-09-2005 om 23:23:15

Stemmen

Gemmideld cijfer: 5.5 Aantal stemmen: 4
Login om te kunnen stemmen!

Overig

1 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)