Menu Gedichten CategorieŽn

Nachtelijk peinzen

Vaag schijnsel
van de maan
Ketens van licht
onthullen je
bleke gezicht

Volle maan(s)
gezicht
prednison
Herinner
je smalle gezichtje
toen je ermee
begon

Kijk
naar buiten
Het Lijkt wel licht
denk weer terug
het slecht-nieuws-bericht

Flarden
van gedachten
ogen die vaak
lachten
Echter nu die
ene traan
in het schijnsel van
de maan

Getekend
door je ziekte
sta je daar
zo stil
berustend in het
heden, een ijzersterke
wil

De beelden
voor mijn ogen
treffen
doen mij meer
en meer
beseffen
hoe nauw wij zijn
verweven
hoe kan ik
- zonder jou -
ooit verder leven?


Ingezonden door: Willemijn - Datum: 19-05-2011 om 21:54:16

Stemmen

Gemmideld cijfer: 8.0 Aantal stemmen: 7
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)