Menu Gedichten CategorieŽn

Moeder

Stil was mijn verlangen
en doch zo opzichtig en luid.
Nu door een pijn bevangen
in het besef dat voorzichtig nabij kruipt.

Jij wil mij niet, jij wil mij nietÖ
Waarom weet ik dat eigenlijk al zo lang
maar blijft het mij zo verlammen?
Ga van mij weg, dan kan ik verder.
Ik ben van mijn leven altijd al mijn eigen herder.

Er is niets dat jij mij geven kan.
Jij ontkent het en dat smaakt mij wrang.
Nee, moeder, ik loop wel mijn eigen pad.
Ik ben het zů hťlemaal zat!


Ingezonden door: JessicaS - Datum: 22-07-2012 om 08:31:06

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)