Menu Gedichten CategorieŽn

Geen toekomst

Met gesloten ogen zit ik aan de oever.
Ik kijk naar het water.
Ik denk aan vroeger en twijfel over later.

Soms zie ik het even niet meer zitten.
Dan denk ik aan alles wat er is gebeurd.
Ik probeer het te verwerken.

Maar ik kan het niet meer aan.
Deze steen kwam te hard aan.
Ik heb geen kracht meer om op te staan.

Jij zegt dat je me gaat steunen.
Maar daarmee maak ik jou kapot.
Ik wil je dat gelukkig bent.

Ik heb genoeg gedaan hier.
Soms weet je gewoon dat je moet gaan.
Ik wil niet meer voor jou voortbestaan.

Wij komen hier niet uit.
Het is te moeilijk geworden.
Ik zie nog maar een uitwegÖ


Ingezonden door: Linda15 - Datum: 14-12-2009 om 20:02:05

Stemmen

Gemmideld cijfer: 7.7 Aantal stemmen: 3
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)