Menu Gedichten CategorieŽn

Een diepe duisternis

Ik zit alleen tegen de koude muur
tranen rollen over mijn wangen
mijn hart van koud steen
rode vloeistof valt op de grond..

ik kijk in de spiegel
een bleek gezicht staart terug
rode ogen van het huilen
donkere wallen door slaapgebrek
mijn glans is verdwenen..

Ik staar naar het donkere kille water
beelden flitsen door me hoofd
hoor 't geschreeuw, voel het verdriet
ben te moe om opnieuw te vechten..

Ik laat me meevoeren door het water
de heldere sterrenhemel boven me
voel de kramp niet meer, alles lijkt verdoofd
zak steeds verder weg in de diepe duisternis..

sluit mijn ogen
zie mijn familie en vrienden
voel haat en verdriet
wil dat dit voorbij is

mijn lichaam wordt langzaam bleker en blauwer
hoor mijn hart kloppen, verlangend naar zuurstof
vlekken dansen voor mijn ogen
geen gevoel meer in mijn lichaam

opeens een fel licht
zoveel warmte en liefde
geen geestelijke pijn meer
een glimlach op mijn gezicht
wist dat alles voorbij was...


Ingezonden door: Seline - Datum: 10-10-2009 om 09:42:05

Stemmen

Gemmideld cijfer: 8.0 Aantal stemmen: 1
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)