Menu Gedichten CategorieŽn

Wazig

Ik zit in een waas,
alles gaat aan me voorbij.
Ik zit achter een gordijn.
Ik kan niemand bereiken.
Niemand hoort me.
Al die beelden,
al die herinneringen.
Elk mens heeft ze,
dus ook ik.
Maar, of het nou goede herinneringen zijn,
slechte, leuke of minder leuke,
bij mij doet alles pijn.
Zoín pijn, dat mijn hart krimpt,
trekt en scheurt.
Ik weet niet meer wat ik
van mijn herinneringen moet denken.
Komt er een dag dat ik er klaar mee ben?
Er vrede mee heb? Rust kan vinden?
Wil ik wel leven met rust? Of weet ik dan Ťcht niet meer hoe ik moet leven?
En gelukkig is daar mijn vechtlust.
Ik geef het niet op.
Ik zal winnen!


Ingezonden door: JessicaS - Datum: 28-10-2008 om 08:47:20

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)