Menu Gedichten Categorieën

Ode aan arme dierenwinkelhondjes (en sommige prostituees)

Please, zie mij, heb mij lief, kijk naar mij!
Daar zit ik dan… zomaar achter een raam
en iedereen kijkt naar mij,
maar zien zij mij wel écht?

Ik ben zó schattig!
Ik doe alles wat je maar wilt,
maar haal mij hieruit,
want ik kan mij hier niet zo bewegen
als ik zou kunnen en willen!

Kijk mij niet zo aan,
met van die lege ogen….
Dan weet ik het al: deze neemt mij óók weer niet….
Hij loopt zo voorbij en weet niet wat hij missen zal…
Slechts een passant, wéér eentje.
Misschien fantaseert hij er wel over,
hoe het zou zijn als hij mij mee zou nemen naar huis...

Het geeft niet hoor,
ik moet er het beste van maken.
Ik moet mijn best doen
en allerlei trucjes uithalen,
want dan val je op.
Dat is wat ze mij hebben gezegd.
Dat is wat het beste zou werken
om het vol te houden.
En nu zit ik hier…
achter een raam.

Ik ben te koop weet je…..
Voor € 75,- mag ik met je mee naar huis.
O, wat zal ik je blij maken!
Maar, houd mij goed in de gaten,
ik moet echt verzorgd worden en
dat is niet niks.
Denk daar niet te luchthartig over!
Anders beland ik daar misschien wel weer,
zomaar…
achter een raam.


Ingezonden door: JessicaS - Datum: 09-09-2008 om 21:49:01

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)