Menu Gedichten CategorieŽn

Chronische Pijn

Dagelijks weer die zelfde pijn.
Zonder pijn wat zou dat fijn zijn.
Getroffen door deze ziekte maakt moe.
Ik ben erg aan rust in m'n hoofd toe.
Toch zet ik door de pijn te verbijten.

Het zijn de spieren die tegen me pleiten.
Zijn de duidelijke sporen en feiten.
Genetisch bepaald wordt pijn vertaald.
Wil soms wel met borden smijten.

Die pijn zal er altijd zijn.
Geen medicijn die het kan remmen.
Door pijn ben ik niet meer te temmen.
Het is geen leven met die pijn.
Verlichting zou fijn zijn.

Ziekenhuis in ziekenhuis uit.
Geen dokter hakt een knoop door.
Geen van allen trekt conclusie of besluit.
Maar met die pijn houd ik het niet uit!


Ingezonden door: Mark - Datum: 03-09-2008 om 09:10:09

Stemmen

Gemmideld cijfer: 8.5 Aantal stemmen: 4
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)