Menu Gedichten CategorieŽn

Het spijt me

Alsof de blijdschap
Er niet meer mag zijn
Alsof verdriet het enige is,
wat je mag voelen naast die pijn.

Opgepropte wanhoop
Zelfs vrolijk tegen hem
Tot die ene opmerking
Wat ik niet in hem herken.

Een uitbarsting
Over degene van wie ik hou.
Een uitbarsting
Zo heftig omdat ik hem zo vertrouw.

Met een schok in zijn ogen
En kwaad in mijn stem
Probeert hij alsnog
Dat kwaad in mij te doven.

Achteraf,
Een gevoel van wanhoop
Door een pijn in zijn ogen.
Tranen, ik laat ze gaan.
Trillende knieŽn waarop ik moet blijven staan

Een uitbarsting
Eentje teveel
Eentje te zwaar
Een uitbarsting die ik niet meer wil.

Woorden kunnen veel,
Maar ze kunnen niet alles.
Alleen dat gevoel van spijt,
wou ik heel eventjes aan je kwijt.

Het spijt me.


Ingezonden door: Emma - Datum: 30-05-2008 om 09:53:37

Stemmen

Gemmideld cijfer: 6.7 Aantal stemmen: 3
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)