Menu Gedichten CategorieŽn

Stille nacht

Het regent,
de lucht blijft wenen.
De regendruppels,
worden bakstenen.

Ze vallen op me,
dringen door mijn huid.
Ik schreeuw de pijn weg,
een dodelijk geluid.

Ik ben alleen,
Daar in die stille nacht.
Doorweekt en futloos.
Weg is de kracht.

Ik rot weg,
Hier op mijn plek.
Niemand die ooit zal zien.
Hoe ik stilletjes vertrek.

De nacht gaat rusten,
weg is mijn geest.
Mensen weten niet
Dat ik hier ooit ben geweest.


Ingezonden door: Ley - Datum: 13-04-2008 om 08:32:10

Stemmen

Gemmideld cijfer: 7.3 Aantal stemmen: 3
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)