Menu Gedichten CategorieŽn

Toen

Tranen zie je niet meer.
Weg door de regen.
Zoveel pijn keer op keer,
als ik loop door
die donkere stegen.

De herinnering van die nacht,
blijft hier maar hangen.
Het schreeuwt nog steeds zacht,
hier heb ik je gevangen !

Ik zie zijn schaduw,
van waar hij toen stond.
Ik weet nog dat hij me ruw,
duwde op de grond.

Hij nam mij,
en liet me niet gaan.
Hij zei,
Blijven liggen!
Heb je mij verstaan.

Je gaat er aan,
als je dit ooit zegt.
Er kwam een traan,
op het einde
van dit gevecht.


Ingezonden door: Ley - Datum: 13-04-2008 om 08:28:33

Stemmen

Gemmideld cijfer: 8.0 Aantal stemmen: 3
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)