Menu Gedichten CategorieŽn

Pesten

Bijtende woorden.
Vliegen in mijn richting.
Ik moet ze
maar slikken.
Het is bijna
een verplichting.

Ze kwetsen,
raken me diep.
Wijzende vingers,
telkens als ik
alleen liep.

Gezichten,
met een
afwijzende blik.
De roddels,
waar ik van afschrik.

Tranen kan ik
niet meer verstoppen.
Al mijn verdriet,
moet ik opkroppen.

Het pesten stopt
maar niet.
Niemand die mij
ontziet.

Raak me maar.
Doe maar door.
Maar weet dat
je me zo verloor.


Ingezonden door: Ley - Datum: 13-04-2008 om 08:25:39

Stemmen

Gemmideld cijfer: 7.8 Aantal stemmen: 6
Login om te kunnen stemmen!

Overig

1 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)