Menu Gedichten CategorieŽn

Kanker

Het onbegrip.
Niemand kan toch begrijpen.
Wat jij met haar hebt gedaan.
Niemand kan toch voelen,
wat jij moet doorstaan.

Alleen jij weet en voelt hoe dit leven is.
Gevangen in je eigen lichaam.
Trieste ogen in een bleek gelaat.
Leven in een leven, wat niet jouw leven is
en dat zonder jou verder gaat.

Het zijn de simpele dingen van het leven,
voor een ieder vaak te gewoon.
Warmte, dankbaarheid en liefde wil je geven,
maar je lichaam houdt je in toom.
Wonderen kunnen wij niet verrichten,
maar wel even onze gedachten laten gaan
en ons tot god richten.
Waarom doe je haar dit aan?

Mijn maatje schrijft dit namens mij,
omdat ik de kracht niet meer heb.
Laat ons niet alleen strijden.

Ellen


Ingezonden door: ria - Datum: 17-02-2008 om 18:25:07

Stemmen

Gemmideld cijfer: 6.7 Aantal stemmen: 3
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)