Menu Gedichten CategorieŽn

Verdwenen zus

Vage mist wordt onbetwist uitgewist voor mijn ogen.
Al die jaren is namelijk gewoon tegen me gelogen.
Verbergen van de waarheid, voel me bedrogen.
Zie eigenlijk nu pas onderogen wat me is aan gedaan.

Kijk anders tegen mensen aan, waakzamer in leven staan.
Alert zijn op signalen van foute onterechte verhalen.
Jaren gedacht enig kind te zijn, dan is er iets wat je vindt.
Een zus heb ik in het leven, dat is voor mij een schok.
Dat wist ik niet toen ik uit ouderlijk huis vertrok.

Waarom juist nu dat mij is verteld heeft me geveld.
Missen van al die jaren in plezier en vertier.
Een zus die ik altijd al wenste te hebben.
Geen kracht in mijn hart nu om liefde voor haar te tonen.

Ze heeft nooit bij ons doen wonen, omdat ze met 14 al
uit huis is gegaan. Door mijn ouders nooit gesproken,
over haar bestaan. Heb kennis met haar gemaakt, maar
er is niets wat mij in het hart raakt. Een vreemde nog
moeten leren kennen. Een zus erbij is wel wennen,
voor ons allemaal. Mijn ouders en zus hebben het
bijgelegd na al die jaren.

Het hart leert goed te blijven doen, vandaar dat ik
mijn terug gevonden familie verzoen. Het is weer
net als vroeger. Juist zoals toen!!



Ingezonden door: Remco - Datum: 23-08-2006 om 16:52:41

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)