Menu Gedichten CategorieŽn

Roos des Doods

Een roos rood van de liefde voor jou.
Je bent heen gegaan, maar niet zonder mijn trouw.
Een dierbaar familielid dat is hoe het zit.
Voel me opgelucht, toch niet helemaal fit.
Jij bent van de pijn verlost, dat moest.
Hele dagen dat gehoest, nu houd je je koest.

Een droom je hele leven gekoesterd.
De laatste acht jaar van je leven gelukkig.
Een vrouw waarvan jij heel veel hield.
Zij ging nu geknield
en gebukt onder pijn.
Je kan niet meer bij haar zijn.
Je vond het fijn
op de aarde.
Je droeg jezelf uit met respect en waarde.

De cirkel is nu compleet, met al het geleden leed.
Weken lang had de kanker je in de tang.
Niemand heeft een situatie als deze zo beleefd.
In het ziekenhuis de dood moeten vinden.
Vechten voor het laatste leven,
nu is het opgegeven.
Je blijft altijd in mijn hart voortleven.
Sta te trillen en te beven
van verdriet.
Het ziet
men niet op dit moment.

Je wordt nu begraven, we zullen bij je blijven.
Aan de grond genageld doet emotie me verstijven.
Waardig afscheid nemen zal ik zeker.
Een witte roos om het leven mee af te sluiten.
De liefde in nagedachtenis aan jou zal ik op stuiten.
Nimmer zal ik die gevoelens opsluiten.



Ingezonden door: Remco - Datum: 06-11-2006 om 20:55:35

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)