Menu Gedichten CategorieŽn

Stille Liefde

Mijn liefde voor jou volgt je overal.
Zo is hoe ik het beschouw
omdat ik nog steeds zielsveel van je hou.
Jou in liefde te moeten loslaten is als mezelf haten met verbittering.
Nu is daar nog de schittering
van passie in mijn hart.

Als een zonnige bloem groeit en bloeit,
sprankelt het nog steeds van puur geluk in mijn hart.
Wat ik wil is jou trouw blijven. Niet verstijven
en omkijken naar anderen. Het gevoel wat ik voor jou ken,
daar zal toch niets aan veranderen.
In tegendeel,
het is al wat ik mezelf beveel.
Dan komt er een brok in mijn keel.
Het leven wordt me dan teveel
als ik je zou moeten vergeten.

Mijn hart is nog niet gebroken, maar honderd procent heel.
Overtuiging spreek ik uit over mijn gevoel.
Jij weet exact wat ik daarmee bedoel.
Parel zo mooi en helder, dat ben je en blijf je de rest van mijn leven in mijn hoofd.
Bij iedere aanraking of streling ben ik verdoofd.
Heb al een jaar lang in onze liefde nog steeds geloofd.

Raak door jou in de war,
ik verstar
van emotie.
Niet meer te weten hoe te handelen.
Geen idee welke weg nu in het leven te moeten bewandelen.
De zaken hebben me zeer onzeker gemaakt.
Jij bent de gene die me keer op keer weer raakt.
Voor mij is vriendschap niet genoeg.
Ben bang je te verliezen,
maar dat heb ik niet voor het kiezen.
Zal altijd van je blijven houden.



Ingezonden door: Remco - Datum: 12-04-2007 om 01:14:35

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)