Menu Gedichten CategorieŽn

Schoonouders

Mijn schoonouders zijn me tot grote steun.
Kreeg een dreun
in mijn relatie met hun dochter.
We hebben er samen voor gevochten
alles terug te krijgen. Het is anders gaan neigen naar veel
pijn en emotie.
Commotie
over het wel of niet bij elkaar zijn.

Ouders zullen het voor mij definitief altijd zijn.
Geen oog op toekomst dan ook
gaat op in rook.
Verbinding tussen hen en mij
maakt me vogelvrij.
Uitvluchten verzinnen
brengt me tot bezinnen.
Hoop dat ze me wil blijven zien,
want misschien komt het nog goed tussen
ons ooit.

Ouders steunen mij, ik leun op hen, zo is het
tot nu toe in alles gegaan.
Ze helpen me in liefde,
maar zij ziet me niet staan.
Niet op die manier, maakt zij nog deel uit van mijn leven.
Kracht die de mensen aan mij geven
kan ik met geen ander beleven.
Zal snel weer langs gaan
bij mijn lieve schoonouders.

Kan ze wel beloven
dat ik haar niet laat geloven
niets meer te voelen
en anders bedoelen.
Ga uit vrije wil met die mensen om.
Zo kom ik tot de slotsom
veel te doen voor die mensen. Uit liefde
zal ik er voor hen altijd zijn.
Dat is een gevoel, ook voor hen fijn.
Schoonzoon wil ik wel zijn
maar haar helpen is wat ik doe met pijn.

Mijn leven moet ik anders aan haar leren geven.
Te veel investeren is niet wat ik wil,
maar soms geef je zelf een gil
om tot een halt te worden geroepen.

Pijn in mijn hart,
brengt smart,
maar haar ouders
zijn er om dit weg te nemen.
Dankbaar zal ik altijd daarvoor zijn.



Ingezonden door: Remco - Datum: 24-01-2006 om 20:47:34

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)