Menu Gedichten CategorieŽn

Ellende en Pijn

Emotie wordt me soms te veel.
Mijn woorden smelten voor ze over
de tong kunnen rollen. Mijn gedachten
doen tollen als ik aan die dingen denk.
Al de liefde die ik schenk, maar de situatie
helpen veranderen zal niet gebeuren.

Mijn treuren doet alleen mezelf maar pijn.
Wil er zo graag voor de ander zijn.
Het is een refrein in mijn hoofd dat me
verdooft. Het is mijn familie dus moet
ik er voor ze zijn. Al ondervind ik zelf
af en toe pijn. Beterschap zal er nooit
helemaal zijn, kanker is een slopende
ziekte die er altijd zal zijn.

Ellende en getouwtrek, dat brengt rek
in het leven van deze mensen. Volhouden,
vertrouwen in dat het goed
moet komen. Heftige dromen van al
de dingen die worden herleefd. Dat is
het nadeel wat aan de ziekte kleeft.

Laat ze niet alleen, al ging ik zelf
heen. Mijn familie wil ik niet kwijt
raken. Dat zou me te bitter in het hart
raken. Kies ook niet voor mezelf ben
op de wereld gekomen om anderen te
helpen.

Hulp wordt geboden omdat het nodig
is. Het is datgene waar ik me nooit
in vergis.



Ingezonden door: Remco - Datum: 28-02-2007 om 15:26:37

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)