Menu Gedichten CategorieŽn

Verdronken gevoelens

Ergens in oneindige diepten van de zee
Ligt op de bodem van gevoelens
Een verborgen ziel onder het zand
Het blijft liggen zelfs in deze ruigste storm.

Het onbegrip, de verantwoording, het egoÔsme
In deze draaikolk verdwaal ik in mezelf
Probeer het weer te vinden
Maar ben het spoor even kwijt.

De regen vormt de druppels
Samen met de tranen in mijn hart
Machteloos zie ik toe
hoe ze wegglijden in de uitgestrekte, wrede zee.

Het is niet wat het lijkt
Mistige gevoelens
Ik probeer langzaam omhoog te komen
maar ben het vertrouwen kwijt

De wind zweept gevoelens op
Meedogenloos, roekeloos, achteloos
en ik ben doodsbang
voor de stilte na deze storm.

Verstand vermengt met gevoel
Die eeuwige strijd
Als een blad in de herfststorm
Steeds opnieuw weggeblazen

Probeer het nooit te zoeken
Wanneer antwoorden vervagen
noch het ongrijpbare te begrijpen,
wanneer het onverwachts eens aanspoelt op strand.





Irene Brands, 14 september 2008


Ingezonden door: Ireentje - Datum: 28-11-2008 om 09:09:58

Stemmen

Gemmideld cijfer: 8.2 Aantal stemmen: 5
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)