Menu Gedichten CategorieŽn

Mam

stil zit ze voor zich uit te staren,
haar haar is zilver grijs.
rimpels doorgroeven haar gelaat.
dit alles is in één woord te verklaren.
nooit heeft zij een eigen leven mogen leven.
zorgen, pijn en veel verdriet heeft zij gekend.
ze voelde zich vaak eenzaam.
nooit kreeg zij iets terug, ze moest alleen maar geven.
zo verbitterd,
zo ver bij mij vandaan.
steeds probeerde ik jhaar gevoelens terug te vinden.
mam waarom heb je mij geen teken gegeven?
alleen liet je ook mij op deze wereld staan.
nooit hoorde ik jou zeggen: mijn kind ik hou van jou.
geen aai over mijn bol.
moederliefde heb ik nooit gekend.
maar lieve mam ik hield zoveel van jou..




Ingezonden door: ria - Datum: 04-04-2006 om 18:03:53

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)