Menu Gedichten CategorieŽn

Afscheid

Snorharen kriebelen aan m'n arm
Zachte voetjes trappelen tegen me aan
We weten het allebei
Morgen zal het zijn gedaan

Door de tranen kan ik niet meer zien
20 jaren zijn voorbij gevlogen
Je tilt je kopje naar me op
Waarom heeft het niet langer duren mogen?

Je ziekte maakt het onvermijdelijk
Je moet uit je lijden verlost, het moet, het mag
Ik zal je zo ontzettend missen
Dag mijn lieve Kareltje, rust zacht!

Ada
12.3.2012


Ingezonden door: Ada - Datum: 14-03-2012 om 08:20:06

Stemmen

Gemmideld cijfer: 10.0 Aantal stemmen: 1
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)