Menu Gedichten CategorieŽn

Mijn vader

Bijna 9 jaar
ben je nu al niet meer bij mij.
Te jong heb ik jou verloren.
Fases van rouw zijn allang voorbij,
maar met de dag besef ik steeds meer
dat ik uit jou ben geboren!
Dit besef maakt mij blij,
al is het jammer dat je het niet meer kan horen.

Dankbaarheid is wat ik voel.
Wetende dat ik een stukje van jouw erfenis ben.
Steeds meer komt de conclusie
dat we soms best wel wat op elkaar lijken.
Geen belasting, maar een vreugdevol gevoel.
Spiritualiteit, dat is waar ik op doel.

En nu komt de tijd
van weer een nieuwe generatie.
Het maakt mij soms bedroefd.
Wetende dat je niet hier zal zijn.
Echt, in feite veroorzaakt dat bij mij
een vervelende pijn.
En toch ga ik door met leven,
trots,
in het besef dat je middels je erfenis
altijd voor een deel erbij zal zijn.

Miljoenen jaren zijn ze ons voorgegaan.
De feiten zijn bekend,
iedereen weet het best,
aan een vaderís leven komt een keer
een end.
Maar, de betekenis van een vaderÖ
ja dat, dat zal bij ieder van ons
altijd blijven bestaan.

Lieve vader,
Je hebt mij gegeven dat wat je geven kon.
Heel veel onbedoeld leed is wat er tussen ons in kwam staan.
Toch weet ik dat je je best hebt gedaan.
Heel lang heb ik gedacht dat ik niet leven kon,
maar uiteindelijk zie je mij daar,
mijn leven levend,
volop genietend van de zon!


Ingezonden door: JessicaS - Datum: 29-07-2008 om 09:15:38

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)