Menu Gedichten CategorieŽn

Mijn kind

de angst voor mijn eigen kind..
zal niemand ooit begrijpen.
jou heb ik de deur gewezen.
ik weet dat men dat onbegrijpelijk vindt.

je was mijn zoon niet meer.
de drugs hebben jou een vreemde gemaakt.
steeds meer had je nodig.
en ging als een beest tekeer.

de agressie, al die dreigementen.
alles wat je had heb je verkocht.
nooit had je iets te eten.
je bleef bedelen om centen.

maar voor mij was de maat vol.
je huilde en je smeekte en zei: ik moet toch eten.
maar het geld ging op aan drugs.
anders werd je triest of sloeg op hol.

toen ben je andere mensen gaan beroven.
niets of niemand kon jou helpen.
nu zwerf je langs de straat.
ik kan al je loze beloftes niet langer meer geloven.

je bent en blijft mijn kind.
steeds blijf ik van je houden.
groot is de pijn en het verdriet.
ik hoop dat je ooit de weg naar een beter leven vindt.


Ingezonden door: ria - Datum: 05-03-2005 om 20:39:58

Stemmen

Gemmideld cijfer: 7.0 Aantal stemmen: 1
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)