Menu Gedichten CategorieŽn

Het spijt me

Het spijt me
Alsof de blijdschap
Er niet meer mag zijn
Alsof verdriet het enige is,
wat die mag voelen naast die pijn.

Opgepropte wanhoop
Zelfs vrolijk tegen hem
Tot die ene opmerking
Wat ik niet in haar herken.

Een uitbarsting
Van degene van wie ik hou.
Een uitbarsting
Zo heftig omdat zij haar zo vertrouwt.

Met een schok in zijn ogen
En kwaad in haar stem
Probeert hij alsnog
Dat kwaad in haar te doven.

Achteraf,
Een gevoel van wanhoop
Door een pijn in haar ogen.
Tranen, ik laat ze gaan.
Trillende knieŽn waarop ik moet blijven staan

Een uitbarsting
Eentje teveel
Eentje te zwaar
Een uitbarsting die ik niet meer wil.

Woorden kunnen veel,
Maar ze kunnen niet alles.
Alleen dat gevoel van spijt,
wou ik heel eventjes aan je kwijt.

Het spijt me.


Ingezonden door: Nick - Datum: 18-04-2009 om 09:53:02

Stemmen

Gemmideld cijfer: 8.0 Aantal stemmen: 1
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)