Menu Gedichten CategorieŽn

De nacht na jouw dood

De nacht is eenzaam vol met duisternis.
Gestorven die dag een geliefde die er niet meer is.
Vasthouden aan die herinneringen het is zo moeilijk.
Het leven gaat wel verder maar rouw is de redder.
In rouw mag gehuild worden dichter bij elkaar.
De periode van rouw is heel erg naar voor iedereen.

Geven om elkaar altijd al gedaan, maar dan ziet men je staan.
Je hebt verdriet, zo intens kende je het voorheen niet.
Iets dat je eenzaam maakt, geliefde verliezen dat is wat je raakt.
Geraakt en bevangen door emotie, onmacht en commotie.
Chaos is op dat moment het enige dat is bekend.
Niet de kracht hebben je vast te klampen aan familie.
Met lege handen staan, gezicht vol tranen.

Buiten staan bij het graf alleen maar tranen laten gaan.
De geliefde is heen gegaan, zonder pijn dat is het enige fijn.
Na de rouw periode verschijnt een lach op je gezicht.
Niet verplicht maar spontaan, je weet het leven moet verder gaan.
In je hart houd je klem de stem van je geliefde.
Sluit hem in het hart zal altijd bij je zijn.
Ken geen pijn van verdriet, je ziet hem niet maar hij is er wel.

Kom op voor je zelf, ga verder dat zal je goed doen.
Nooit zal iemand je pijn doen om het verlies.
Huilen mag om de liefde die je nog voor degene voelt.
Niemand kan de mooie momenten van je afpakken.
Geraakt en gevoelig door het leven verder gaan.
Dat is wat mij overkomen is.


Ingezonden door: Remco - Datum: 28-10-2007 om 16:34:45

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)