Menu Gedichten CategorieŽn

24 05 07 Brandend Schip

Schip, brandend schip, er is geen wedervaren, geen nieuw
klif dat opdoemt voor jouw vizier.

Je boegbeeld is blind geworden en sluit de ogen.

In het ruim vol leven wordt nu stil gezwegen:
de manschappen roeren zich niet meer.

Onder je diepste kielzog bij je bodem die geschuurd zal
worden door het zand als je straks ten onder gaat ligt nog
een restje verlangen naar leven.

Schip, brandend schip, je geeft op, en in de verte zie je je haven.

Je zeilen hangen teneer, je touwen verstrikken je zwart geblakerde mast.

In jouw voortvaren lag al een kiem van je ondergang.

Schip, brandend schip, zo sterk dat niemand zag dat je zou breken;
water en vuur diep verankerd vernietigt je tot de laatste nerf.


Ingezonden door: Jacqueline de Nie - Datum: 00-00-0000 om 00:00:00

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)