Menu Gedichten CategorieŽn

Stervende oom

Wat lijd ik een vreselijke pijn.
Waar moet ik zonder jou zijn.
Je ligt daar in het ziekenhuis.
Boven je bed het christelijk kruis.
Getekend voor het laatste van het leven.
Niets meer kunnen beleven.
Je bent stervende en ik kan niets doen.
Op eigen kracht lukt niet meer als toen.

Zie je helemaal weg teren.
Niets meer te eren of te enerveren.
Allemaal pijnen en maag zweren.
Je vreet jezelf, je bent je aan t bezeren.
Het maakt je kappot die kanker.
In het bed lig je als schip voor anker.
Je kunt nergens meer heen.
Komt niet meer op de been.

Als is de wil nog zo sterk en krachtig.
Je wordt helaas maar 62 geen tachtig.
Zal je moeten missen maar in mijn hart niet dissen.
Hoe dit nu is ontstaan, moet je laten gaan.
Het leven is al moeilijk genoeg.
Voor jou is het op de leeftijd veel te vroeg.

Overgave is wat aan me gaat knagen.
Je was zo lang fit in ons midden.
Nu zal ik zeker voor je gaan bidden.
Om de zonder pijn heen te gaan.
Want god geeft het aan dat tijd is gekomen.
Blijf van je dromen en zal je nooit vergeten.

Je bent mijn liefste oom geworden.
De ziekte heeft ons dichter bij elkaar gebracht.
Dat is de kracht van ellende en liefde.
Lieve oom zal altijd van je blijven houden.



Ingezonden door: Remco - Datum: 00-00-0000 om 00:00:00

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)