Menu Gedichten CategorieŽn

Vechten voor de dood

Geen berg te hoog voor het moedig zijn
Geen dal te laag voor de pijn
Vechten dat was wat je deed
Wat deed die ziekte wreed
Alles zat tegen
Maar toch gaf je het leven een zegen
Altijd blijven lachen was waar je aan dacht
Maar van binnen huilde je dan zacht
Het vechten hoeft niet meer
Daar leggen we ons bij neer…

Geschreven door een 12 jarig meisje die 03-07-06 haar moeder kwijt is geraakt
aan kanker..
Zij bleef vechten en deed er alles voor er nog voor mij te blijven.
Met lieve en sterkte wensende groet

een supper verdrietig 12 jarig meisje...



Ingezonden door: *anoniempje* - Datum: 03-04-2006 om 22:02:59

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)