Menu Gedichten CategorieŽn

2e wereld oorlog

Samen gevochten niet omdat we mochten maar moesten.
Al de overlevingskracht in vijf jaar tijd moeten ophoesten.
Het eindeloze wachten op de bevrijding van ons land.
Die Duitse druk wat was er met ons toch aan de hand.
Terug vechten waren we te zwak voor, we gingen er aan onderdoor.

Al die oorlog zonder bij het eten na te denken.
Duitsers vraten zich vol, terwijl de rest moest sterven.
Niets om na te laten, voor niemand om wat te erven.
Ondergedoken mensen omdat de Duitsers hen verwensen.
Rassenhaat was het kwaad dat men naar buiten uitte.
Het werd je dood als je jood was en op een razzia stuitte.

Mensen geveld door de honger, angst en kwelling.
Pas eind jaar 1945 kwam bevrijding in tempo versnelling.
Na al die tijd in angst te hebben gezeten, kwam spanning.
Spanning en geweten van verloren Duisters en NSB Ďers.
Dit begon te spreken naar angst en spijt.
Het was te laat Nederland werd in 1945 bevrijd.

Een oorlog met nare gevolgen, wie het heeft overleefd.
Diegene heeft nu nog beelden die men herleeft.
Voor al die mensen schrijf ik dit gedicht.
Na al die jaren is er het licht wat bescherming biedt.
Denk na doe wat met vrijheid en geniet.


Ingezonden door: Remco - Datum: 13-05-2008 om 11:39:38

Stemmen

Gemmideld cijfer: 6.3 Aantal stemmen: 3
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)