Menu Gedichten CategorieŽn

2 jaar geleden

Het meisje met de blije lach
Het meisje, wat er elke dag wezen mag
Mensen hielden van haar
En elk woord wat ze zei vormde een gebaar
Maar nu is ze leeg

Ze kreeg ineens veel pijn binnen
Waarover ze zweeg
Mensen deden haar wat aan
Ze was niet meer welkom
Ze kon beter gaan

Dagen gingen verloren
En ze wilde geen mensen
Meer horen ze voelde zich zo alleen
Maar vrienden had ze, en wel meer dan een
Het verdriet kwam binnen samen met pijn
Ze kon er niks tegen beginnen
Want ze was het niet gewend

Het blije meisje, wat je nu niet in haar herkent
Want ze heeft zichzelf verloren
En is alle pijn nog niet gewend
Maar ze kan het niet stoppen
Want ze was begonnen
Met alles opkroppen

Ze is zichzelf kwijt
Haar pijn en verdriet overheersen
Nee, ze is niet meer die blije meid


Ingezonden door: Denise - Datum: 22-10-2007 om 12:25:31

Stemmen

Gemmideld cijfer: 8.0 Aantal stemmen: 3
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)