Menu Gedichten CategorieŽn

De leegte van mijn verleden

Langzaam besef ik waar ik sta
Ik zie blauwe ogen, donkere wenkbrauwen
Lichte bruine haren en een lichte stoppelbaard
Zou mijn spiegelbeeld hetzelfde denken als ik?

Dat de secondewijzer op de klok mij met iedere tik
Eraan herinnert dat de dood dichterbij komt.
Ach, goede reden om er nog ťťn op te steken en mín glas achterover te slaan.

En Ik staar de leegte van mijn verleden in
Waar woorden in de verte vervagen
En waar ik zie hoe ik langzaam ouder word
Met het vergrijzen van mijn gedachten

Toen ik nog in Dienst zat
En ik nog hele lego naties bouwde
Waar fantasie ooit werkelijkheid was
En waar mijn verjaardag nog te ver weg was, in plaats van te dichtbij.

Ik staar de leegte van mijn verleden in
Waar woorden in de verte vervagen
Waar ik rond liep met oneindig veel vragen
Waar mijn wereld net zo klein was als ik zelf

Toen ik nog wist waar de snoeptrommel verstopt was
En toen wonderen bestonden
Toen mijn knuffels nog een mening hadden
En de wereld nog niet draaide

Toen toen toen nog niet was.


jeroen


Ingezonden door: jeroen scholte - Datum: 31-08-2010 om 09:33:55

Stemmen

Gemmideld cijfer: 6.3 Aantal stemmen: 3
Login om te kunnen stemmen!

Overig

1 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)