Menu Gedichten CategorieŽn

Worstelen met gedachten

Waar moet dat heen met de pijn.
Hoe erg kan het zijn, zo te wisselen van een stemming.
Stemmen in het hoofd, raak er door verdoofd.
Ze zeggen me wat te doen, kom ergens terecht, waarvan ik later niet meer weet hoe het heet.

Wat heb ik ondernomen, zoveel persoonlijkheden.
Het stelt me niet tevreden, iedere minuut kan ik iemand anders zijn.
Dan doe ik andere mensen zonder het zelf
te weten pijn.
Het is niet fijn om in je eigen geestenwereld opgesloten te zijn.

Hoe meer zielen hoe meer vreugde wordt altijd gezegd.
Nou met zoveel zielen is het zeker geen zaligheid.
Mijn lichaam raakt uitgeput, door al het gestut van al die mensen.
Ze hebben allen hun wensen in één
lichaam.
Dat kan nooit en te nimmer goed gaan.

Verzetten ertegen
komt nooit gelegen.
Zit er mee in mijn maag en in mijn hoofd.
Het is als een drug die verdooft.
Het is niet magisch eerder tragisch.

Nee rust in het hoofd dat is alles wat ik wil.



Ingezonden door: Remco - Datum: 00-00-0000 om 00:00:00

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)