Menu Gedichten CategorieŽn

Verteerd hart

Mijn hart is verscheurd, ben getreurd.
Waar ben jij gebleven, wat is er met ons gebeurd.
Woorden schieten me te kort om je aan te spreken, je
te smeken om bij me terug te komen.

Een gebroken hart laat jij achter in eenzaamheid.
Vermoeidheid van verdriet helpt me in het niet.
Met blikkerige ogen staar ik de leegte in.
Eens was het hart gevuld vol met passie.
Dit laatste heb je me ontnomen snap niet hoe het
Is gekomen.

Een nachtmerrie voor mij door het verdriet niet,
te kunnen verwerken, heb ik zelf moeten merken
dat het voorbij is. Nu alleen nog maar duisternis
en leegte in mijn hart.

Zo sprankelend als het was, draait het nu om zijn as om
te verdampen tot een verteerd hart. Al het geleden leed,
maak het moeilijk in liefde te blijven geloven.
Het doet me verdoven die eenzaamheid is werkelijkheid.

Eens komt de dag dat de plantjes beginnen te groeien.
Bloemen die weer bloeien vol passie.
Als dit gevoel er is weet ik wat dat ik je mis.
Maar het gaat over in nieuwe liefde voor een persoon.

Liefde overbrugt tijd, pijn en leed, dat maakt het zo compleet.



Ingezonden door: Remco - Datum: 30-06-2006 om 09:52:44

Stemmen

Gemmideld cijfer: 8.0 Aantal stemmen: 1
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)