Menu Gedichten CategorieŽn

Klaaglied van een gevangene

Wee mij, nu de poorten sluiten
genadeloos als een mokerslag,
nu de tijd in lange slierten
langs mijn levensloop zal kruipen,
nu de tralies mij omsingelen
als een stalen spinnenrag,
nu dat wanhoop en illusie
als demonen binnensluipen.

Wee mij, nu 't besef van boete
mij omstrengelt als een knel,
nu 'k het morgenrood niet zien wil
om de werkelijkheid te weren,
nu mijn wereld is gekrompen
tot een troosteloze cel,
nu dat spijt en schuldgevoelens
al wat rest van mij verteren.

Wee mij, nu de poorten sluiten...


Frans Vanhove.


Ingezonden door: Frans Vanhove - Datum: 12-03-2009 om 19:22:17

Stemmen

Gemmideld cijfer: 7.0 Aantal stemmen: 3
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)