Menu Gedichten CategorieŽn

Met pensioen partir c'est mourir un peu

Zij kijkt op haar horloge,
in een flits ziet zij zichzelf in de spiegel staan,
en zij beseft tegelijkertijd
hoe snel de tijd kan gaan

Vandaag in extra mooie kleding
haar nagels met zorg gelakt,
nadenkend over vervlogen jaren
en hoe die voor haar zijn uitgepakt,

gaat zij op weg naar het definitieve afscheid
In haar ogen welt stiekem een traan
met voor ogen "partir c'est mourir un peuĒ
en haar plaats die zij voorgoed zal moeten afstaan

Maar bij het zien van zovele vertrouwde gezichten,
die haar hebben omringd tot haar 65ste verjaardag
verschijnt op haar gezicht, ondanks gemengde gevoelens,
een brede gelukkige glimlach

En in dit geluksmoment gaat zij ongemerkt,
zich op dat moment niet bewust van een nieuw begin,
omringd en gewaardeerd door zovelen,
een nieuwe levensfase in.

Ada
4.07.08
Geschreven voor mijn vriendin T.


Ingezonden door: Ada - Datum: 06-07-2008 om 19:00:29

Stemmen

Gemmideld cijfer: 8.3 Aantal stemmen: 4
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)