Menu Gedichten CategorieŽn

Geen titel =P

Zit ik dan weer,
mezelf proberen te bewijzen.
Mijn gedachten gaan op en neer,
maar de woorden willen maar niet stijgen.
Verdrietig en moe,
kijk ik naar mijn leven toe.
Vraag me niet hoe,
want je weet niet wat ik bedoel.
Alles wat ik voel,
zet ik op een blaadje neer.
Alles wat ik heb gezien,
probeer ik te vergeten, ik zweer.
Gevoelens onderdrukken,
iets wat ik mijn hele leven heb geprobeerd.
Mijn dromen breken voor mijn ogen in stukken,
in wat voor situatie ben ik nu weer verkeerd.
Ik weet, hoop heeft zijn tijd nodig.
Voor mij waren al deze tranen overbodig.
Mijn geloof hield me staande,
in de tijden dat ik verdwaalde.
Ik vertrouw alleen op God
en kijk hulpeloos toe, naar mijn voorbestemde lot.


Morocka


Ingezonden door: Morocka - Datum: 07-02-2008 om 16:23:39

Stemmen

Gemmideld cijfer: 0.0 Aantal stemmen: 0
Login om te kunnen stemmen!

Overig

0 reactie(s)
Stuur naar een vriend(in)